Stealth addresses, czyli adresy ukrywające, fundamentalnie zmieniają sposób, w jaki eksploratory blockchain postrzegają przepływ środków. W standardowym modelu każda transakcja jest powiązana z jawnymi adresami nadawcy i odbiorcy, co pozwala eksploratorowi na łatwe budowanie historii jednego portfela. W przypadku stealth addresses, odbiorca generuje dla każdej płatności unikalny, jednorazowy adres pochodny, który nie ma widocznego powiązania z jego głównym kluczem publicznym. Dla eksploratora oznacza to, że nie widzi on spójnej "linii życia" konta, a jedynie serię pozornie niezwiązanych ze sobą wpisów. Praktycznie oznacza to, że jeśli śledzisz swoją aktywność, musisz polegać na własnym oprogramowaniu portfela, które skanuje blockchain w poszukiwaniu transakcji przeznaczonych dla Ciebie, zamiast oczekiwać, że eksplorator pokaże Ci pełny obraz salda.
Konsekwencją tej architektury jest to, że eksploratory tracą zdolność do agregowania transakcji według odbiorcy, co wpływa na ich funkcje analityczne. Nie zobaczysz tam już czytelnej listy "wpłaty" i "wypłaty" dla jednego adresu, bo każda wpłata trafia na inny, losowo wyglądający adres. Zamiast tego, eksplorator pokaże jedynie pojedynczą transakcję z wejściem i wyjściem, gdzie wyjście to właśnie stealth address. Aby sprawdzić, czy dana płatność dotyczyła Twojego portfela, musisz użyć specjalnego narzędzia lub skryptu, który importuje Twój klucz podglądu (view key) i samodzielnie przeszuka łańcuch. Pamiętaj, że nie wszystkie eksploratory wspierają taką funkcję – wiele z nich pokaże jedynie portfele erc-4337 , bez interpretacji, kto jest faktycznym odbiorcą. Dlatego zawsze weryfikuj transakcję po stronie swojego klienta, a nie tylko w przeglądarce bloków.
W praktyce, dla Ciebie jako użytkownika, oznacza to konieczność zmiany nawyków podczas weryfikacji płatności. Jeśli chcesz potwierdzić, że ktoś Ci zapłacił, nie szukaj swojego głównego adresu w eksploratorze – on tam nie wystąpi. Zamiast tego, użyj funkcji "skanuj" w swoim portfelu, która wykorzystuje stealth addresses do odnalezienia właściwych transakcji. Eksplorator stanie się dla Ciebie jedynie narzędziem do sprawdzenia, czy transakcja została potwierdzona w bloku, a nie do analizy salda. Co więcej, jeśli prowadzisz działalność gospodarczą, nie polegaj na eksploratorach do generowania raportów księgowych, gdyż ich dane będą niekompletne. Zbuduj własny system indeksujący, oparty o klucze podglądu, który będzie w stanie śledzić wpływy na stealth addresses. Tylko wtedy uzyskasz spójny obraz finansowy, podczas gdy publiczne eksploratory pozostaną dla Ciebie jedynie źródłem informacji o stanie sieci, a nie o konkretnych użytkownikach.